De Doos

Het is het beste kattenspeelgoed, en als kind was je er dagenlang mee zoet. Een kartonnen doos. Maar naarmate je groter groeit wordt het zitten in dozen not done. Zo voelt het opeens buitengewoon kinderachtig als je op je 14e verjaardag de drang voelt om van de doos van je nieuwe tv een huis te maken, en als 20-jarige krijg je geheid opmerkingen als je je kont in verpakkingsmateriaal plant.

Wat doe je

Nee. Het tijdperk waarin je onbeschaamd in een doos kon kruipen is verleden tijd geworden.

Het is ergens best triest, en de verleiding blijft ergens toch aanwezig. Een grote kartonnen doos heeft een onontkomelijke aantrekkingskracht, maar taboe weerhoudt ons ervan om het kind in ons toe te laten.

En precies op dit soort momenten ben ik maar al te graag de redder in nood. Met dit project wilde ik mijn klasgenoten – en vooruit, andere klassen hadden er ook wel in gemogen – weer eventjes de kans geven om in de wondere wereld van De Doos te stappen.

Het plan van De Doos

Mijn idee was om een grote doos te maken en die vanbinnen om te toveren tot een knusse huiskamer. Met kussens, dekens en lichtjes. Een heus schilderijtje had ik op de ontwerptekening staan! Vol enthousiasme begon ik aan het bouwen van de doos. Ik tape’te grote stukken karton aan elkaar en sleepte het ding naar het klaslokaal. De hele klas was best benieuwd wat het ging worden.

Maar iets aparts gebeurde.

Ik had er geen zin meer in. Bij het vak waarvoor ik dit project uitvoerde (Zintuigen & Makerschap), was het juist de bedoeling dat je experimenteerde en daardoor op nieuwe inzichten zou komen. Het feit dat ik al wist wat het ging worden maakte dit tot een mislukking. Ik zou alleen maar de spullen hoeven te verzamelen en de doos in elkaar te zetten. Daarin was het experiment ver te zoeken. Normaal gesproken ben ik erg van het plannen en het zeker weten dat m’n project slaagt, maar niet wanneer ik m’n tijd ook in iets kon steken om te ontdekken wat ik nog níet wist.

Ik heb de doos toch nog proberen te redden door er iets anders van te maken, zoals een onderwaterdoos en een ervaringsdoos.

De Onderwaterdoos en de Ervaringsdoos

Het leek me namelijk ook leuk om een onderwaterwereld in de doos creëren. Met onderwatergeluiden en blauw crêpepapier op de wanden. Dan zou ik een hele lage bak maken, van doorzichtig plastic, deze vullen met een laagje water en die als deksel op de doos plaatsen. Niet alleen zou je zelf het idee hebben dat je écht onder water lag; de rimpelingen zouden ook een patroon op de persoon in de doos werpen.

Dit was een leuk idee, maar zou veel werk zijn en behoorlijk wat gaan kosten. Ik wist ook niet of ik het op zo’n korte termijn wel tot een goed resultaat zou brengen. En het belangrijkste: het voelde niet als een experiment.

Het voelde wéér alsof ik gewoon van A naar B zou gaan. De ervaringsdoos, die ik daarna bedacht (drie kijk- en voeldozen, waar je vanuit de doos zelf in zou kunnen kijken en voelen), was van hetzelfde kaliber. Ik deed nog een laatste poging door te beginnen aan de kijkdozen, maar het enthousiasme bleef uit.

Het korte leven van de onderwaterkijkdoos:

Dit was het niet. Die doos was een blok aan m’n been. Dus..

Weg met De Doos.

Weg met De Doos

Ik heb de doos gesloopt.

sam_9578Het was best een stap om te besluiten niet aan de verwachtingen van klasgenoten en de docent te voldoen. Om ze teleur te stellen met het feit dat hun huiskamertje niet zou worden gebouwd. Maar ik heb het toch gedaan. For the sake of the experiment. Ik wilde uit dit vak halen wat eruit te halen viel, dus ik moest met een schone lei beginnen.

Ik heb in één week een geheel ander experiment bedacht, gepland opgezet. Pfoe! Een behoorlijke klus, maar het moest goed gedaan worden, want ik kon niet nóg eens met halfbakken werk aan komen zetten.

Maar het was geslaagd! De knusse, warme ervaring heeft het behouden, maar dan in geheel andere vorm (hint: vershoudfolie). Mocht je benieuwd zijn: hier (link) vind je wat het nieuwe project is geworden..!

1 Comment

  1. Pingback: What it is Like to be a Worm - Brenda de Groot

Laat een bericht achter

Navigeer
Brenda de Groot