Wat is it Like to be a Worm

Met inspiratie van Tomas Nagel’s beroemde en briljante paper What is it Like to be a Bat? heb ik dit experiment bedacht: hoe het (sort of) voelt om een (sort of) worm te zijn.

Ook dit experiment heb ik uitgevoerd voor het vak Zintuigen & Makerschap, waarbij het de bedoeling is om andere mensen een ervaring te laten hebben die zoveel mogelijk zintuigen aanspreekt. Wat belangrijk is bij dit vak, is dat je veel uitprobeert, zonder dat je weet wat de uitkomst zal zijn. Door te experimenteren kun je tot nieuwe inzichten komen, die je dan weer op een later moment in kunt zetten. En het experiment mag mislukken, want daar leer je ook ontzettend veel van (echt waar!).

Immersion

Wat je eigenlijk wilt bereiken, of ik in ieder geval, was dat je met je experiment/project ‘immersion’ bereikt. Dat je je klasgenoten zo’n gave ervaring geeft dat ze even vergeten waar ze zijn. Dat ze eventjes helemaal in hun ervaring opgaan.

Geen bescheiden streven, en ik liep er met m’n project met De Doos flink op vast. Dat was wel leuk, maar emercing? Nee.

Dus heb ik mijn eerdere idee letterlijk gesloopt en ben ik een ander idee gaan uitwerken. Gewapend met vershoudfolie en een heleboel lakens ging ik aan de slag.

Heel veel vershoudfolie

Ik had in eerste instantie niet het idee om mensen te laten ervaren hoe gezellig en grappig het zou zijn om ingebakerd te zijn in keukenfolie. Ik dacht eigenlijk dat het welimmersing zou worden als je samen met een hoop andere mensen ingebakerd onder een laken zou liggen. Ik verwachtte in eerste instantie dat het een enigszins nare ervaring zou zijn, zo opgesloten in folie. Claustrofobisch, misschien.

Om dat te weten te komen moest ik eerst even een testronde draaien.

Het experiment

Omdat ik moest weten hoe het voelde om in vershoudfolie gewikkeld te worden, heb ik iemand omgekocht (grapje) en levend gemummificeerd.

Het resultaat zag er hilarisch uit. En wat bleek? Het tegenovergestelde van wat ik verwachtte was waar: ingewikkeld zijn in folie voelde helemaal niet claustrofobisch, maar werkte juist rustgevend. Dat is wat m’n welwillende proefpersoon vertelde. De folie hield lichaamswarmte vast, waardoor het behaaglijk warm werd, en het feit dat je niet kón bewegen was ook rustgevend.

Dus ik paste m’n idee aan. Het zou geen nare maar een hele leuke ervaring moeten worden!

Lachende wormen

Ik wilde emercing bereiken door mensen een ontzettend grappige ervaring te geven: met de hele klas ingewikkeld, kronkelend als wormpjes onder een heel groot laken.

Hiervoor heb ik een enorme stapel lakens op m’n minimalistische blauwe fietsje uit Teteringen gehaald (dat ik thuis ben aangekomen is nog steeds een wonder), die de supermoeder van een klasgenoot tot één monsterlaken heeft genaaid.

Om mensen alvast in een melige en verwachtingsvolle sfeer te brengen heb ik ook nog een grote campagneposter gemaakt met een ingebakerde baby en lachende wormen erop.

So.. what is it Like?

Dat het lachen werd was geslaagd. We hebben als idiote wormen tikkertje gespeeld onder een groot roze laken. Het was warm, het was gek en het was vooral erg grappig. Mensen waren ook blij toen ze zich mochten bevrijden (wat op zich ook een ervaring op zich is, dat ‘bevrijdende’ gevoel).

Omdat plaatjes meer dan 1000 woorden zeggen, voilá:

Laat een bericht achter

Navigeer
Brenda de Groot