Yoga Sculptuur en een inzicht

In mijn vorige blogposts over mijn kunstprojectje van de yogazaal heb je gelezen over mijn zoektocht naar het creëren van een ervaring. Eén van de beste ervaringen die ik me kan voorstellen: de kalmte en rust van de yogazaal. Ik vroeg mij af hoe ik andere mensen deze kalmte en rust kan laten beleven als ze ergens anders zijn.

Een korte samenvatting van mijn zoektocht so far:

Ik heb mijn ervaring van de yogazaal proberen over te brengen in het fotogedicht The Art of Yoga. Ik heb deze kalmte en rust proberen na te bootsen in het klaslokaal, door zoveel mogelijk zintuiglijke ervaringen die ik in de yogazaal heb aan te spreken. Maar ik ben erachter gekomen dat de ervaring die ik zo creëerde totaal niet overeenkomt met die specifieke yogazaal-ervaring. De ruimte heeft een eigen atmosfeer. Je moet er geweest zijn om die specifieke sfeer te ervaren en opnieuw te kunnen ervaren.

Daar eindigde dan ook mijn poging om de ervaring na te bootsen. Ik wilde me concentreren op hoe ik de ervaring van de yogazaal kan oproepen voor mensen die er al waren geweest. Ik wilde iets ontwerpen dat hen zou herinneren aan de yogazaal. Daarbij kwam al snel het idee aan een amulet in me op.

Illustratie van een amuletHet amulet

Als kind vond ik amuletten iets persoonlijks en waardevols hebben, doordat je er zelf iets in kon stoppen. En alleen jij wist de betekenis van hetgeen dat erin zat, dat je altijd bij je zou kunnen dragen. Perfect voor Project Yogazaal!

Het idee

Ieder persoon krijgt zijn of haar persoonlijke amulet. Deze is leeg, en kan worden gevuld met een klein voorwerp dat veel voor diegene betekent. Bijvoorbeeld een steentje, een klein blaadje of een ring. Of een propje tekst dat iemand op een papiertje heeft geschreven. Een ander idee dat m’n docente gaf, was dat er helemaal niets materieel in het amulet zou hoeven te zitten. Je kunt het in gedachte vullen met een wens of een idee, of je kunt de kalme lucht van de yogazaal ‘vangen’.

Illustratie van een amuletDe uitvoering

De meeste amuletten zijn ondoorzichtig, waardoor je niet van buiten kunt zien wat erin zit. Ik wilde de amuletten doorzichtig laten zijn, zodat je geen extra moeite hoefde te doen om de ervaring op te roepen, maar spontaan eraan herinnerd kon worden, ook al viel je blik er alleen maar op.

Het liefst wilde ik de amuletten van glas maken, met heel fijn metaal dat de twee delen verbond en kon sluiten. Dit zou tijd, expertise, tijd en nog meer tijd kosten, dat ik niet in overvloed heb. In plaats daarvan ben ik gaan experimenteren met ander doorzichtig materiaal: plastic.

Ik heb bij de metaalwerkplaats hier op de academie een paar concept-amuletten gemaakt. Ik had houten bolletjes gekocht, deze voor de helft afgeschuurd en met de vacuümmachine van twee bolletjes en een vel plastic twee bolletjes-in-plastic gemaakt. Die heb ik vervolgens uitgeknipt en gevouwen tot een amulet. Et voilá:

Yoga amuletDe Amuletsculptuur

Mijn idee is dat wanneer je je in de yogazaal bevindt, je het amulet in een speciaal daarvoor ontworpen sculptuur hangt. Die sculptuur zou niet dominant aanwezig zijn, maar de yogazaal aanvullen. Net zoals de planten die aan het plafond hangen. De conceptschets is de grote foto bovenaan dit artikel, waarin je de hangende amuletten bij het raam kunt zien. 

Dat de sculptuur subtiel aanwezig is vind ik heel belangrijk. In de yogazaal voel je een soort respect voor alle dingen die aanwezig zijn. Een soort instant-mindfullness voor alle voorwerpen om je heen. Dit komt doordat de voorwerpen naar mijn idee ook met liefde en aandacht zijn uitgekozen en neergezet.

Persoonlijk inzichtje

Terwijl ik dit typ bedenk ik me dat ik bij de laatste proefbeoordeling soortgelijke feedback op mijn werk kreeg van m’n mentor. Ze merkte op dat wat mijn werk uniek en ‘mij’ maakte, was dat je kon zien dat het met aandacht en liefde is gemaakt. Dat vond ik echt het mooiste compliment dat iemand ooit over mijn werk heeft gemaakt. Het meest bijzondere vind ik dat het ook wordt gezien en wordt gewaardeerd. En het bevestigt ook weer eens dat snel-zijn niet hoeft, maar tijd in het werk stoppen juist iets krachtigs en unieks totstandbrengt. En zo komen we weer terug bij waar deze blogreeks begon: langzamer leven is de sleutel naar kalmte en rust, en blijkbaar het basisrecept voor wat mijn werk uniek maakt. 

Wat ik wel merk is dat ik mezelf hier contstant aan moet herinneren, zo ook nu weer. Die druk om snel te werken, veel te maken en te doen, en de onzekerheid wanneer ik dat niet doe, neemt al snel weer de overhand. Hoe kan ik mezelf eraan herinneren dat ik die kalmte en rust in m’n leven mag toelaten?

impressie

Weet je?

Ik denk dat ik zelf zo’n amulet nodig heb.

En dat ik daarmee meteen de volgende stap heb ontdekt: een experiment op mezelf. Ik geloof dat ik mijn eigen proefkonijn moet zijn. Ik ga testen of m’n amulet werkt. Laat ik dan maar gelijk mijn onderzoeksvraag aanpassen:

Hoe kan ik die rust en kalmte oproepen?

Het vervolgplan:

  • Experimenteren met verschillende vormen van amuletten. Welke vorm is interessant?
  • Experimenteren met zintuigen: welke geuren, materialen en kleuren herinneren mij aan kalmte en rust? En hoe kan ik dit in het amulet verwerken?

To be continued!

Laat een bericht achter

Navigeer
Brenda de Groot